HOME
| Home | English version English version | Links | Contact Us | New Site |
Main Menu
ΑΡΧΙΚΗ
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ
ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΜΑΘ/ΤΩΝ
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
Βήμα Πρωταγωνιστών
ΔΡΩΜΕΝΑ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΑΡΧΕΙΟ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ADMIN
Statistics
Επισκέπτες: 1514917
H "ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ", 5/6-11/6/2011
Γράφει ο/η Nikos   
05.06.11

 

 

 

                   

                             ΑΛΛΑΞΕ ΠΡΩΤΑ "ΕΣΕΝΑ",

                             ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Ο "ΚΟΣΜΟΣ"

 _________________________________________________________________________________________________

ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε

                                                                      ( ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ)

     

                         1."...ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ,ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ"

                                                                                                

                                                    10-6-2011        

 

 

"Η Βραζιλία απελευθέρωσε Ιταλό καταζητούµενο για τροµοκρατία.

Ο ΠΡΩΗΝ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ της ιταλικής Ακρας Αριστεράς Τσέζαρε Μπατίστι, ο οποίος κρατούνταν εδώ και τέσσερα χρόνια στη Βραζιλία ενώ στην Ιταλία τού έχει επιβληθεί ερήµην ποινή ισόβιας κάθειρξης, αποφυλακίσθηκε χθες, όπως αποφάσισε το Ανώτατο ∆ικαστήριο της Μπραζίλιας. Οι δικαστές τάχθηκαν υπέρ της απελευθέρωσης του Μπατίστι και κατά της έκδοσής του στην Ιταλία. Απέρριψαν το ιταλικό αίτηµα έκδοσης αποφαινόµενοι ότι η Ιταλία δεν νοµιµοποιείται να αµφισβητήσει την απόφαση του πρώην προέδρου Λούλα να µην εκδοθεί ο Μπατίστι. Η απόφαση αυτή, υπογράµµισαν, αποτελεί «κυρίαρχη πράξη διεθνούς πολιτικής», η οποία αποτελεί προνοµία της κυβέρνησης και όχι της ∆ικαιοσύνης και δεν µπορεί να αµφισβητηθεί από ξένη κυβέρνηση.(ΜΜΕ)

 


Ο ιταλός πρώην αντάρτης πόλεων Τσέζαρε Μπατίστι  χαιρετά καθώς αναχωρεί από τη φυλακή στην Μπραζίλια

 

΄                 Ηταν "νιος και γέρασε"ο  Μπατίστι!

Κι αν δεν κάνανε κι αυτοί οι Ιταλοι της άκρας Αριστεράς λάθη. Πολλά λάθη. ΄Ομως...παίξανε τη ζωή τους κορώνα -γράμματα. (΄Οπως και οι "δικοί" μας εδώ της "ΕΝΟΠΛΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΠΑΛΗΣ"). Αυτή είναι η αλήθεια.

Είναι πολιτικοί κρατούμενοι. Ορθά  απελευθέρωσε το Μπατίστι ο Λούλα. Σ΄αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να χορηγητείται ΑΜΝΗΣΤΙΑ σε ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς κρατούμενους . Καιρός να γίνει αυτό και στη χώρα μας.

                      

 

 

 

 

                                                                                           9-6-2011

 

 

"Χιλιάδες γυναίκες από τη Σαουδική Αραβία σχημάτισαν ειδική ομάδα στο Facebook ζητώντας την άρση της απαγόρευσης να εκδοθεί δίπλωμα οδήγησης σε όλες τις γυναίκες.

 

Μία από αυτές, η Μανάλ Άλ Σαρίφ είχε την τόλμη να «ανεβάσει» στο You Tube βίντεο που την έδειχνε να οδηγεί στην ανατολική επαρχία του βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας και προσκάλεσε και άλλες γυναίκες να τη μιμηθούν.

 

Λίγες ώρες μετά συνελήφθη για «διασυρμό του βασιλείου στο εξωτερικό και δυσφήμιση της χώρας της».

 

Εδώ και 35 χρόνια στη Σαουδική Αραβία οι γυναίκες διεκδικούν το δικαίωμα στην οδήγηση και συλλάμβάνονται και απολύονται από τις εργασίες τους ως αντίποινα".(ΜΜΕ).

 

 

 


 Πάλι καλά, που απαγορεύουν στις γυναίκες μόνο την οδήγηση. Αλλού σώζουν τις γυναίκες από την... αμαρτία με...κλειτοριδεκτομή!

  Αλλάχ,Αλλάχ,Αλλάχ,Χαλλαχ!

 

 

                                                                                         8-6-2011

 

 

  1.           Ιράν: Σχεδόν 20 χρόνια κάθειρξη σε νεαρό μπλόγκερ

Σε 19,5 χρόνια κάθειρξη καταδίκασε δικαστήριο της Τεχεράνης, Ιρανο-καναδό μπλόγκερ, για κατασκοπεία υπέρ του Ισραήλ.

Ο μπλόγκερ, Χοσέιν Ντερακχσάν, είχε συλληφθεί στο Ιράν το Νοέμβριο του 2008, με βασικότερη κατηγορία εναντίον του ένα ταξίδι στο Ισραήλ, καθώς απαγορεύονται τα ταξίδια προς το Ισραήλ από το Ιράν. Επίσης κατηγορείται για προπαγάνδα και για συνεργασία με κυβερνήσεις εχθρικές προς το Ιράν.

Ο εισαγγελέας είχε ζητήσει θανατική ποινή για τον μπλόγκερ αλλά το δικαστήριο πρότεινε να καταδικαστεί σε κάθειρξη 19,5 ετών.(ΜΜΕ).

1.                                                                 


2. "Ενας ήρωας στη φυλακή. Ο στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ κλείνει µεθαύριο έναν χρόνο χωρίς δίκη στις αµερικανικές στρατιωτικές φυλακές. Αντιµετωπίζει σωρεία κατηγοριών, ανάµεσα στις οποίες ότι βοήθησε τους εχθρούς της χώρας του, ένα έγκληµα που τιµωρείται µε θάνατο. Το έγκληµα του στρατιώτη Μάνινγκ είναι ότι έδωσε στον ιστότοπο Wikileaks εµπιστευτικά τηλεγραφήµατα αµερικανών διπλωµατών που εξέθεταν την υποκρισία των αµερικανών αξιωµατούχων, καθώς και ότι αποκάλυψε εγκλήµατα πολέµου και επιχειρήσεις συγκάλυψης τέτοιων εγκληµάτων από τον αµερικανικό στρατό στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Για τη δράση του αυτή, θα έπρεπε να ανακηρυχθεί ήρωας, υπερασπιστής της δηµοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωµάτων, και όχι να βρίσκεται στη φυλακή".(ΜΜΕ)





ΜΠΡΑΝΤΛΕΪ  ΜΑΝΙΝΓΚ   Ο στρατιώτης που  έβγαλε στη φόρα  τα άπλυτα του  Πενταγώνου και  της αµερικανικής  διπλωµατίας  συµπληρώνει έναν  χρόνο στο κελί

 

                                           (Πάσα ομοιότης... τυχαία)

 ΄Οπως έχουμε γράψει (12-3-2009) η "ανηθικότητα" είναι αναπόσπαστο συστατικό των κρατών, ανεξάρτητα από το πολίτευμα που έχουν ή ισχυρίζονται πως έχουν.

 

 

         "Εκανε «κατάληψη» της πλατείας ο Μίκης

Συμβολική κατάληψη στην πλατεία Αριστοτέλους έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, γιατί ο Δήμος Θεσσαλονίκης δεν παραχώρησε την πλατεία για την αυριανή συγκέντρωση του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών "Σπίθα"(ΜΜΕ).

Να ζητήσει συγγνώμη ο δήμαρχος, ζήτησε ο Μίκης Θεοδωράκης, καθισμένος στο κέντρο της πλατείας Αριστοτέλους

 Το ρεπορτάζ συμπληρώνεται ως εξής: "..Οι Πανίκος Ψωμιάδης ,Βασίλης Παπαγεωργόπουλος,Κώστας Ζουράρις, Στέλιος Παπαθεμελής και πολλοί επώνυμοι και ανώνυμοι Ελληνάρες, Μακεδονομάχοι, Τουρκο-Σκοπιανο-Εβραιο-φάγοι ,"Αγανακτισμένοι-πάμ΄πλατεία) συμπαρίστανται στο  Μίκη Θεοδωράκη. Στο μεταξύ, χολωμένοι οι κληρικοί του νομού Φλωρίνης του απέστειλαν στην πλατεία Αριστοτέλους ...εξώδικη,  διαμαρτυρόμενοι γιατί ο  μουσικοσυνθέτης οικειοποιήθηκε παράνομα για το κόμμα του  τον τίτλο του περιοδικού  "ΣΠΙΘΑ" του μακαριστού ποιμένα τους  Αυγουστίνου Καντιώτη. Ο Μίκης  αρνήθηκε επιδεικτικά να παραλάβει το εξώδικο από το δικ.επιμελητή που πήγε να του το επιδώσει,δηλώνοντας πως κι αυτή η άρνηση είναι ενταγμένη στο νέο πνεύμα της "επανάστασης" που τον...διακατέχει τελευταία.

                (Αχ, πού είσαι νιότη πού δειχνες πως θα γινόταν άλλος!)

 

 

                                                                                                        7-6-2011

 

 "Απορρίφθηκε αίτημα του Σάββα Ξηρού για πεντάμηνη διακοπή κράτησης

Με ψήφους δύο κατά και μία υπέρ, απορρίφθηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο του Πειραιά, αίτημα του Σάββα Ξηρού, να διακοπεί για πέντε μήνες η κράτησή του στις φυλακές Κορυδαλλού, προκειμένου να νοσηλευθεί στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας.


Συνοδεία ανδρών των ΕΚΑΜ και κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, ο Ξηρός έφθασε γύρω στις 9 το πρωί στα δικαστήρια του Πειραιά. Στην κατάθεσή του ανέφερε μεταξύ άλλων ότι πέραν των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει στα μάτια και στα αυτιά, έχει οιδήματα και στα πόδια και μέχρι σήμερα οι γιατροί δεν έχουν καταφέρει να διαγνώσουν τι τα προκαλεί".(ΜΜΕ)

 

 

 

 


 

΄Οταν οι δικαστές βρίσκονται σε "διατεταγμένη υπηρεσία", το πρόβλημα αφορά περισσότερο την ίδια τη δικαιοσύνη, ως θεσμό και λιγότερο τους αδικημένους απ΄αυτή.΄Οπως ακριβώς συμβαίνει με την παραπάνω απόφαση, που δε στερείται μόνο ανθρωπισμού αλλά πρωτίστως...δικαιοσύνης.

΄Αλλη μια μελανή σελίδα στην εν πολλοίς "μαύρη ιστορία" του καταταλαιπωρημένου σ αυτή τη χώρα "θεσμού" της δικαιοσύνης

 

 

                                              

                                                             6-6-2011

"Μία φωτογραφία της συγκέντρωσης των "αγανακτισμένων" στο Σύνταγμα, η οποία απεικονίζει έναν αγκυλωτό σταυρό, έδωσε την ευκαιρία στην εφημερίδα Bild να προχωρήσει σε επίθεση κατά της Ελλάδας και των διαδηλωτών". (ΜΜΕ).

                                                                                 

  

  

  

  

                                                        5-6-2011

 

 


 

 

 

 Θα γίνεις "Τρικούπης", τελικά, κύριε πρωθυπουργέ;

΄Ασε τους  σημερινούς "Γεώργιους Α΄", "Δεληγιάννηδες", "Συγγρούς" να γράψουν τη δικιά τους ...μαύρη ιστορία. Γράψε και συ τη δικιά σου και διάλεξε προσεκτικά το "χρώμα".

 

 

 

________________________________________________________________________________________________

"Χτυπώντας κατσαρόλες και φυσώντας σφυρίχτρες -ακόμη και ελάχιστες βουζέλες- οι συμμετέχοντες φωνάζουν συνθήματα κατά του Μνημονίου και των μέτρων λιτότητας.

Εκτός από τις ελληνικές σημαίες στην Πλατεία Συντάγματος κυματίζουν σημαίες της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Αργεντινής, ενώ υπάρχουν ακόμη και πλακάτ υποστήριξης στην Υεμένη".(ΜΜΕ).

 

 


 

 

 

Η Κυριακή των «Αγανακτισμένων»

 

 

Μην πιστεύεις την ανθρωπόμαζα.  Οργανωμένοι και Ανοργάνωτοι "Αγανακτισμένοι" είναι οι δυο όψεις του ίδιου αισχρού νομίσματος. Λεφτά  ζητιανεύουν.

Αλλιώς, ανάμεσα στις επιλεγμένες σημαίες των...ομοιοπαθών χωρών, θα βρίσκονταν και οι σημαίες όλων των αφρικανικών (για να περιοριστούμε μόνο σ αυτές) . εκεί που τα παιδιά και οι ενήλικες πεθαίνουν σαν σκυλιά για μια σταγόνα νερό!

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ. ΜΗ ΣΕ ΞΕΓΕΛΟΥΝ. 

 

 

 

 

                        2."ΔΡΩΜΕΝΑ" ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΕΡΑ

                          ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΥΛΗ

                                                                                        

                                                                                                                  10-6-2011

 

 

***ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙ ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ."Ο λόγος στους αναγνώστες Ο ΔΗΜ. ΓΊΩΤΉΣ, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:


«Αγαπητέ Λευτέρη, Σε παρακολουθώ αρκετά χρόνια και για να είµαι ειλικρινής, πορεύτηκα στη ζωή µου µε γνώµονα τα γραφόµενά σου, τις αρχές σου, τις αξίες σου. Πραγµατικά, χωρίς ίχνος κολακείας στάθηκα τυχερός και βοηθήθηκα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής µου, σε προσωπικό, σε υπηρεσιακό, σε κοινωνικό επίπεδο.


Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς."

Τώρα να γελάσεις ή να κλάψεις με αυτά που γράφει ο γλείφτης αναγνώστης του Παπαδόπουλου; Ποιες οι αρχές,μωρέ και  οι αξίες του Λευτέρη Παπαδόπουλου και των λοιπών της εποχής του δημοσιογράφων (πχ Καψή (πατρός), Χαρδαβέλα, Λιάνη, Σκιαδόπουλου,Κακαουνάκη και λοιπών ...τσακαλιών της "αρπαχτής δημοσιογραφίας);

Να σα πούμε εμεί ποιες: Προφίλ ημι-αριστερού (κεντρώοι-Πασόκοι), με ...λαϊκή καταγωγή (λες και υπήρχαν πολλοί αριστοκράτες στη γενιά του Λευτέρη ή σαν να μην ήταν στην Αθήνα οι περισσότεροι απόγονοι Ρουμανοβλάχων, Αρβανιτών και "ληστών των Ορέων"), "τροβαδούροι" (της πένας και της πενιάς) της γειτονιάς και της συνοικίας της φτώχειας και της μιζέριας, Θεοωδωρακηδο-Καβαφο-λάγνοι), άριστοι μάνατζερ   του "εν τη παλάμη και ούτω βοήσομεν, "παρεο-αλλαξοκώληδες), γλειψηματίες-"υποκατακλινόμενοι η-υμίν αυτοίς","ουζοκατανυκτικοί και ταβλάκηδες, γόηδες της συμφοράς και της δεκάρας. Για να θυμίσουμε μερικές από τις...αξίες τους.

΄Ετσι ήταν,βέβαια, όλη  η γενιά εκείνη, αν εξαιρέσεις τους συνειδητοποιημένους κομμουνιστές-αντάρτες που τα "έδωσαν" ΟΛΑ για τον "υπέρ πάντων αγώνα".

 

 

 

 

       8-6-2011

 

  ***                  "Ιράν: Σχεδόν 20 χρόνια κάθειρξη σε νεαρό μπλόγκερ

Σε 19,5 χρόνια κάθειρξη καταδίκασε δικαστήριο της Τεχεράνης, Ιρανο-καναδό μπλόγκερ, για κατασκοπεία υπέρ του Ισραήλ.

  Ο μπλόγκερ, Χοσέιν Ντερακχσάν, είχε συλληφθεί στο Ιράν το Νοέμβριο του 2008, με βασικότερη κατηγορία εναντίον του ένα ταξίδι στο Ισραήλ, καθώς απαγορεύονται τα ταξίδια προς το Ισραήλ από το Ιράν. Επίσης κατηγορείται για προπαγάνδα και για συνεργασία με κυβερνήσεις εχθρικές προς το Ιράν.

Ο εισαγγελέας είχε ζητήσει θανατική ποινή για τον μπλόγκερ αλλά το δικαστήριο πρότεινε να καταδικαστεί σε κάθειρξη 19,5 ετών". (MME).

 

 ΄Αρα, εμείς εδώ να λέμε και "δόξα τω θεώ", που ακόμα δεν μας οδήγησαν στην..αγχόνη.

 

 

 

                                                                                                      7-6-2010

 

 

 

 

***Οι παλιότεροι εδώ στο homo θα θυμούνται πως, όταν ξεκινήσαμε τη λειτουργία του site,πριν 4 περίπου χρόνια, είχαμε  ως...μετόπη για μεγάλο διάστημα τη φράση: "Η Ιστορία έχει μόνο μια αλήθεια και τη γράφουμε  εδώ". Σήμερα, σε μια κολώνα είδαμε μια αφίσα του ΚΚΕ-ΚΝΕ με παραλλαγμένη ως εξής την ίδια φράση : "Η ιστορία έχει μόνο μία αλήθεια και τη γράφουν οι λαοί".    

Δεν τους καταγγέλουμε για την αντιγραφή (έχουμε συνηθίσει πια), αλλά για την πλαστογραφία της αλήθειας. Φανταστείτε την Ιστορία να την έγραφαν οι οπαδοί και οι τέως (Μετανοημένοι-Αγανακτισμένοι, "κουλοχέρηδες" τους λέγανε παλιά).

Αν κάποιοι, βέβαια, στο ΚΚΕ έγραψαν Ιστορία και μάλιστα την καλύτερη στη νεότερη Ελλάδα, είναι η γενιά του ανταρτοπόλεμου, οι οργανωμένοι στο τότε ένδοξο και ιστορικό ΚΚΕ.

Αυτά για την αποκατάσταση της μόνης αλήθειας!               

 

***"Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στον 'Aρη Σειρηνίδη, που δικάζεται αύριο στις 9 το πρωί, στο Πρωτοδικείο Αθηνών, πραγματοποίησαν το απόγευμα αναρχικοί-αντιεξουσιαστές."(ΜΜΕ)

 

 Πολλή ταλαιπωρία αυτή η οικογένεια Σειρηνίδη. Ειδικά ο πατέρας και ο γιός ,όπως έχουμε ξαναγράψει. Θύματα του "κράτους", που δεν εννοεί να αντιληφθεί πως όποιος "φρονεί" αντίθετα απ΄όσα εκείνο, δεν είναι "αναλώσιμος"

Εμείς,σε όλα αυτά τα θύματα,  θα αποδώσουμε σύντομα την ιστορική δικαιοσύνη που τους ταιριάζει. Ας αναπαυθεί τουλάχιστον το "πνεύμα" των ζωντανών συγγενών τους,που τους αγάπησαν.

 

***"                                 ΚΕΝΑΝ ΕΒΡΕΝ

                    «Δεν μετανοιώνω για τίποτα»

"Δεν μετανιώνω για τίποτε" δήλωσε στον εισαγγελέα ο 93χρονος Κενάν Εβρέν στην διάρκεια της κατάθεσής του για τον ηγετικό του ρόλο στο πραξικόπημα του 1980 στην Τουρκία".(MME).

 

Μη νομίζετε πως υπάρχουν και πολλές διαφορές ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο. Μια, όμως, είναι καθοριστικής σημασίας. Ο ΄Ανθρωπος έχει το πλεονέκτημα (δώρο της Φύσης) να μετανοεί για τα λάθη του και να επανορθώνει.

Επ΄ουδενί ένα γουρούνι θα μπορούσε να μεταμεληθεί για κάτι. Πολύ περισσότερο να επανορθώσει.

 

 

***                 "Το Πανεπιστήμιο εν κινδύνω;»

Κατάρρευση και υποβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου, βλέπουν οι ακαδημαϊκοί

Επίθεση κατά της πολιτικής ηγεσίας του υπ. Παιδείας για απόπειρα καθυπόταξης του δημόσιου πανεπιστημίου αλλά και οδήγησής του στην κατάρρευση έκαναν υψηλόβαθμα και όχι μόνο μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα «το Πανεπιστήμιο εν κινδύνω;».

 Για κλείσιμο των πανεπιστημίων, αν δεν υπάρξει υπεράσπισή τους, αλλά και καταρράκωση του κύρους τους έκανε λόγο ο πρύτανης του πανεπιστημίου Πελοποννήσου και προεδρεύων της Συνόδου Θ. Παπαθεοδώρου.

Προσπάθεια καθυπόταξης του θεσμού απέδωσε στο υπ. Παιδείας ο πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γ. Μυλόπουλος, κατηγορώντας επίσης τον υφυπουργό Γ. Πανάρετο ότι "στο τρίτο μέρος της ζωής του, αγωνίζεται να αποδείξει ότι όλοι είμαστε λάθος και αυτός σωστός".

Στον ίδιο τόνο ήταν και η τοποθέτηση του καθηγητή του πανεπιστημίου Αθηνών Κ. Τσουκαλά, ο οποίος είπε πως οι περικοπές στα οικονομικά των πανεπιστημίων έχουν ως σκοπό την δημιουργία ιδιωτικών ΑΕΙ."Ο κοινός παρονομαστής είναι ένας: ιδιωτικοποιηθείτε. Το προσδοκώμενο αποτέλεσμα είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο να πάψει να είναι δημόσιο", ανέφερε ο κ.Τσουκαλάς.

Η περικοπή των χρημάτων είναι το μοναδικό μέλημα του υπ. Παιδείας σύμφωνα με τον καθηγητή του Παντείου Στ. Πεσμαζόγλου, ο οποίος χαρακτήρισε ως "κακοποίηση και αεροπειρατεία όρων" τις αναφορές του υπουργείου σε "αυτονομία, αυτοδιαχείριση, αξιολόγηση". (ΜΜΕ).

 

 

  Η "κουτάλα" λιγόστεψε και έβγαλαν μαχαίρια οι τρόφιμοι των ΑΕΙ. Τάχα μου κόπτονται για το "δημόσιο" πανεπιστήμιο! Αυτοί, που το κατάντησαν όνειδος και παγκόσμια  συνώνυμο της απάτης και της απαιδευσιάς, μιλάνε για υποβάθμιση τώρα,που έκλεισε η στρόφιγγα.

Το πανεπιστήμιο δεν είναι εν κινδύνω, κύριοι, αφού είναι νεκρό εδώ και δεκαετίες. Οι παχυλοί μισθοί και οι άλλες απολαβές σας είναι σε άμεσο κίνδυνο και παριστάνετε τους "κλαίουσες ιτέες".

Αιδώς Αργείοι. Αλλά ποιος την έχασε;

***ERS


ProfessorConstantin F. CALAVROS (Managing Partner)
Graduated from the Law School of the University of Athens. D.E.A. en Droit de Procedure Civile, University of Caen (France) & University of Geneva (Switzerland). D.E.A en Droit Comparatif, University of Strasbourg (France). PhD, 1977 (summa cum laude) University of Wurzburg (Germany).

Joined the Athens Bar in 1975. Licensed to practice before the Supreme Court.

Professor of Civil Procedure and International Commercial Arbitration in the Faculty of Law of the University of Thrace (Komotini) since 1988. Lecturer of the Faculty of Law of the University of Wurzburg in Germany (1977-1980).

President of the Faculty of Law of the University of Thrace. Member of the Board of the Senate of the University of Thrace. Member of the Board of the Ecole Nationale de la Magistrature. Member of the Academic Council of the Ecole Nationale de la Magistrature. Member of the board of the Greek Union for Civil Procedure and the Greek Union for Arbitration. Member of the Board of the European Center of Public Law.

President of the Greek Institute of Arbitration of the University of Thrace.

Ex-President of the Legal Department of the University of Thrace.

Director of the legal periodical “Arbitration”.

Member of the High Supreme Court (AEΔ). Member of the Court of Mistrials.

Special Legal Counsel of the Hellenic Association of Pharmaceutical Companies (SFEE). Legal Counsel of the National Radio & Television (EΡT) since 1979.

Founding and managing partner of the law firm “Calavros & Partners” as from 1980.

Active in Arbitration and Civil Litigation, Antitrust law, Corporate Law, international financial transactions. Experienced in all business matters, particularly relating to the pharmaceutical sector, telecommunications, agricultural raw materials, engineering and constructions, insurance sector as well as to the banking sector.

Member to various scientific associations, such as the International Association of Civil Procedure and International Arbitration, the International Association for Comparative Law, the International Federation for European Law, the German Association for Jurists, the Hellenic Society for International Law and Relations.

The professor has also an outstanding record of law books and publications.

Languages: German (fluent), English (fluent), French (working level).



Dimitris G. BABINIOTIS (Partner)

Graduated from the Law School of the University of Athens. LLM Harvard Law School (Cambridge, USA). PhD, 2007 (summa cum laude) University of Thrace Law School.

Licensed to practice before the Court of Appeal.

Active in the field of Civil and Commercial Litigation & Arbitration.
Books: "The notion of "necessarily determined" issues under article 331 CCP", (in Greek), Ant. Sakkoulas, 2008 and "The substitution of the Court΄s reasoning in the law of Cassation", (in Greek), Ant. Sakkoulas 2009.
Articles: "The binding effects of judgments rendered under non-contentious jurisdiction", Dike 28. 629 (1997); "International jurisdiction over e-commerce consumer contracts in the European Union: Article 15 of EU Council Regulation 44/2001", Celebration publication (Festschrift) in honour of Prof. K. Beys, IV, 3353.
Papers: "Collateral attack on class action judgments for lack of adequate representation – The binding effects of class action judgments on the absent members of the class", HLS, Supervisor: Prof. Arthur R. Miller. "Damages awarded for pain and suffering in medical malpractice disputes: A comparative analysis of the doctrine in civil law jurisdictions and the U.S.", HLS, Supervisor: Prof. Einer R. Elhauge.
State funded academic research: "The Hague Convention on the Service Abroad of Judicial and Extrajudicial Documents in Civil and Commercial Matters", University of Athens Law School, Supervisor: Prof. K. Kerameus.

Languages: English, German.

 

 

 Φίλος μας έστειλε τα παραπάνω στοιχεία απο τα βιογραφικά των δύο εικονιζόμενων κυρίων Καλαβρού- Μπαμπινιώτη (http://www.facebook.com/profile.php?id=722148362) και ερωτά:

"1. Ο Δημήτρης Μπαμπινιώτης, που διδάσκει στη Νομική Θράκης, είναι γιος του γνωστού καθηγητή - πρύτανη στο πανεπιστήμιο Αθηνών και εμπόρου λεξικών Μπαμπινιώτη;

2. Ο υιός Μπαμπινιώτης έγινε πανεπιστημιακός στη νομική Θράκης. Πότε; Πώς; Την ίδια εποχή ο "πατήρ" ποια θέση κατείχε στο παν/μιο της Αθήνας και σε άλλα ιδρύματα;

3. ΄Οταν εκλέχτηκε ο "υιός" στη Νομική στο εκλεκτορικό σώμα συμμετείχε με οποιαδήποτε ιδιότητα και ο πρόεδρος του τμήματος Καλαβρός, στη δικηγορική εταιρεία του οποίου εργάζεται (σύμφωνα με όσα λέει το διαφημιστικό τους) και ο υφιστάμενός του σήμερα στη σχολή Δημ. Μπαμπινιώτης ;

4. Μια τέτοια συνεργασία, πέρα από το αν είναι νόμιμη ή όχι, ηθική είναι; Γιατί, ως γνωστόν (το είπατε πρώτοι εσείς αυτό εδώ παλιότερα και το έκλεψαν πολλοί μετά) "το νόμιμο δεν είναι και ηθικό".

 

Κι εμείς λέμε: "Τι κάνει νιάου -νιάου στα κεραμίδια",παιδιά; Πάντως, όχι οι Καλαβρός-Μπαμπινιώτης. Τι να κάνουν άλλωστε, επιστήμονες άνθρωποι αυτοί, ανεβασμένοι στα...κεραμίδια; Γάτες είναι να γλείφει η μια την άλλη; 

                                                                                             

 

                                                                                              6-6-2011

  "Οι Αμερικανοί "γράφουν" τη νέα Ιστορία της Μεσογείου"είναι ο τίτλος του κειμένου που ανεβάσαμε στα ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ.

Ας ρίξουμε μια ματιά στη ..γειτονιά μας.  

 

 

 

                       

 

 

                             3. "EΤΣΙ ΤΑ "ΒΛΕΠΟΥΝ" ΑΛΛΟΙ

 

                                                            10-6-2011

 

        

                                ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Μια δύσκολη άσκηση

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ:ΣΤΑ ΝΕΑ,Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011



Το οικονοµικό θαύµα της Κίνας  αριστερά. Δεξιά η αφοσίωση  στο κόµµα. Η δηµοκρατία  αναζητείται
Είναι µια άποψη που θα έκανε πολλούς πολιτικούς επιστήµονες να σκίσουν ταπτυχία τους. ∆ιατυπώνεται από έναν κινέζο ιστορικό καισυνοψίζεται στοεξής: γιατί να µη συνεχίσει να κυβερνά αιωνίως τοΚοµµουνιστικό Κόµµα στηνΚίνα από τη στιγµή που ο ολόκληρος ο πλανήτης υποκλίνεται στηνοικονοµική πρόοδοτης χώρας; Με άλλα λόγια, εάν υπάρχει «κινέζικο θαύµα» γιατί θα πρέπει να υποστεί τη βάσανο της λαϊκής ετυµηγορίας ο άγιοςπου το έκανε; Υπάρχει βέβαια µια µικρή λεπτοµέρεια.

Ο Λι Ζιογκτζί δεν είναι ένας απλός ιστορικός. Κατέχειτη θέση τουαντιπροέδρου στο Κέντρο ΙστορικώνΕρευνών του κόµµατοςκαι, όπως φαίνεται, είναι πρόθυµος να προσφέρει µια ιστορική ανάγνωση που θα ικανοποιήσει το Κοµµουνιστικό Κόµµα ενόψει της επετείου των 90 χρόνων από την ίδρυσή του. Ας ξεχάσουµε λοιπόν τον πόλεµο, την πολιτιστική επανάσταση, τον µεγάλο λιµό, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωµάτων. Η ιστορική µνήµη διαγράφεται και τη θέση της παίρνει η εθνική υπερηφάνεια για τα επιτεύγµατα των τελευταίων δεκαετιών.

Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο κ. Λι ενόψει των εορτασµών της 1ης Ιουλίου, τόνισε ότι η Κίναέκανε τεράστια άλµατα µε αυτό το καθεστώς και πρόσθεσε ότιθα ήταν τρελό να περιµένει κανείςαπό οποιοδήποτεκόµµα να θέλει να εγκαταλείψει την εξουσία. «Τα τελευταία 90χρόνια και ειδικά τα τελευταία 30χρόνια µεταρρυθµίσεων και ανοίγµατος έχουµε επιτύχει σπουδαία πράγµατα. Αυτό είναι κάτι που αναγνωρίζει ο κόσµος» πρόσθεσε. Ο κινέζος ιστορικός έθεσε και µερικά ερωτήµατα: «Κύριε Οµπάµα – είπε απευθυνόµενος στον αµερικανό πρόεδρο – το ∆ηµοκρατικό Κόµµαθα ήθελε πραγµατικά να γίνουν εκλογές; Εσείς δεν θα θέλατε να παραµείνετε στην εξουσία;».

Ο Λι Ζιογκτζίαναγνώρισε ότισε πολλούς αυτές οι ερωτήσεις θα φαίνονταν «περίεργες». Αλλά συνέχισε ακάθεκτος: «Αντικειµενικά το θέµα είναι το εξής: πώς τα πηγαίνει ηκυβέρνησή σας και πόσο αποτελεσµατική είναι; Κυβερνάτε καλά; Το Κοµµουνιστικό Κόµµα έχτισε την Κίνα τού σήµερα. Πολλές χώρες στον κόσµο τη ζηλεύουν. Γιατί λοιπόν να σταµατήσεινα κυβερνά;Είναι ένα πολύ απλό ερώτηµα». Αντί απάντησης από τους παρισταµένους, εισέπραξε ένα πολύ θερµό χειροκρότηµα. Κι εδώβέβαια υπάρχει µια µικρή λεπτοµέρεια. Το ακροατήριο αποτελούνταν κυρίως από δηµοσιογράφους των κρατικών µέσων ενηµέρωσης.

Οι εκπρόσωποι του ξένου Τύπου ήταν ελάχιστοι. Και σε ένα τόσο ενθουσιώδες πλήθος,πολύ φυσιολογικά κανένας δεν τόλµησε ναµιλήσει για τα ανθρώπινα δικαιώµατα. Υπήρξε όµωςκι ένα ψήγµα κριτικής: «Αντικειµενικά µιλώντας, ο σύντροφος Μάο έκανε µερικά λάθη προς το τέλος, τα οποία προκάλεσαν µεγάλα προβλήµατα».Οπως η δηµοκρατία,όµως, έτσικαι η ελευθερία της έκφρασης παραµένει µια δύσκολη άσκηση. Για τη σφαγή στην Πλατεία Τιενανµέν, ο ιστορικός δήλωσε ότι έχουν εξαχθεί οριστικά συµπεράσµατα από το κόµµα.Ο ίδιος δενέχει τίποτε να προσθέσει…

Στρατευμένους ιστορικούς έχουν όλα τα "έθνη" σε όλες τις εποχές (πχ. Θουκυδίδης, Πολύβιος ). Ο Κινέζος μας έρχεται τελευταίος και καταϊδρωμένος.

"Γλείψε,γλέιψε,άθλιε, την κινεζική δικατορία. Μην μπερδεύεις, όμως, την Ιστορία στη βρωμιές σου. Η Ιστορία σε έχει "φτύσει" και σένα και τους ομοίους σου.

 

 

 

 

 

 

 

  9-6-2011

 

                        «Επιστήµη» µε όρους θεάµατος

Της Πόπης Διαµαντάκου Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΑ, Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011



Από εκεί που τα τηλεπαράθυρα ήταν απαγορευτικά για τον λόγο της επιστήµης, αίφνης άνοιξαν διάπλατα για εκείνους τους επιστήµονες που ο λόγος τους  µοιάζει µε σειρά από δυσοίωνους χρησµούς για την κρίση. Εξ αυτών και οι Κ. Μπέης (επάνω) και Γ. Κασιµάτης (κάτω) που τους βλέπουµε συχνά στα πάνελ

Οσο οι πλατείες γεµίζουν λαϊκή αγανάκτηση τόσο φουντώνει και η µάχη των τηλεπεραθυράτων εκποµπών για το ποια θα οικειοποιηθεί την πλατεία και θα ενώσει – µήπως να πούµε τσουβαλιάσει – υπό τη σκέπη της τις αντιφατικές απόψεις σε έναν ενιαίο και τηλεοπτικώς αξιοποιήσιµο λόγο-της-οργής

Και εκεί που ώς χθες τα εν λόγω τηλεσαλονάκια ήταν αφιλόξενα για όσους είχαν λόγο επιστηµονικό, που σηµαίνει λόγο ο οποίος απαιτεί τεκµηρίωση, επιχείρηµα, σκέψη και γνώσεις από τηνπλευρά του κοινού, στοιχεία όλα ασύµβατα µε την τηλεόραση των κραυγών και του λαϊκισµού, αίφνης έστρωσαν χαλιά σε πανεπιστηµιακούς και υποκλίνονται µε δέος στην «αυθεντία» τους. Πρόκειται για οικονοµολόγους και συνταγµατολόγους και εξ αυτών, εκείνους των οποίων οι ερµηνείες για την αγανάκτηση του κόσµου συντονίζονται µε το κλίµα-της-οργής, θέτοντας το κύρος της πανεπιστηµιακής τους ιδιότητας στην υπηρεσία µιας τηλεόρασης των εντυπώσεων, και κυρίως µιας τηλεόρασης που σπεύδει να οικειοποιηθεί τη µαζική αγανάκτηση, να αγανακτήσει πρώτη αυτή και ως εκ τούτου να µετρήσει τη µαζικότητα της πλατείας στο δικό της κοινό.


∆υστυχώς στα τηλεπαράθυρα αυτής της τηλεόρασης βρίσκονται επιστήµονες οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια ήταν επιφορτισµένοι µε το υψηλό έργο να διαµορφώσουν γενιές µορφωµένων Ελλήνων. Πανεπιστηµιακοί δάσκαλοι, οι οποίοι αναλάµβαναν παιδιά οικογενειών που καταχρεώνονταν για να τα σπουδάσουν, προκειµένου να τους προσφέρουν τέτοιας ποιότητας γνώση, ώστε να µπορούν όχι απλώς να απορροφηθούν από την αγορά – τι ύµνος στη συντήρηση και αυτή η νοοτροπία! – αλλά να τη διευρύνουν µε ιδέες, να δώσουν ώθηση στον τόπο ολόκληρο µε τις αξίες της γνώσης. Πανεπιστηµιακοί δάσκαλοι που επιφορτίστηκαν µε το χρέος να αξιοποιήσουν την ευρωπαϊκή κατεύθυνση της χώρας η οποία ενισχύθηκε από τα πλουσιοπάροχα πακέτα των ευρωπαϊκών προγραµµάτων προς τα ελληνικά πανεπιστήµια, ώστε να διαµορφωθούν συνθήκες παραγωγής επιστηµονικού έργου. Τα έπραξαν όλα αυτά; Γιατί τα ελληνικά πανεπιστήµια βρίσκονται στον πάτο της διεθνούς κατάταξης.


Ενδεχοµένως ένα µέρος εξ αυτών των επιστηµόνων που βρίσκεται στα τηλεπαράθυρα πότε του Αυτιά και πότε του Παπαδάκη, πλήρως συντονισµένο µε τους όρους του τηλεοπτικού διαλόγου, έτοιµο να προσφέρει απόσταγµα σοφίας εν είδει «συνταγογραφίας» για την αντιµετώπιση της κρίσης, να θεωρεί ότι έχει επιτελέσει µε συνέπεια το χρέος του στους Ελληνόπαιδες και τη γνώση. Εξ ου και επικρίνει την πολιτική ως ανεπαρκή για τις υψηλές προδιαγραφές που έθεσε ως τάξη των σοφών στον δηµόσιο διάλογο όλα αυτά τα χρόνια.


Ισως γι’ αυτό ουδόλως ανησυχεί όταν ακούει έναν παρουσιαστή µιας απλής ενηµερωτικής εκποµπής να λέει ότι «είναι καιρός να κάνουµε έναν διάλογο, καθηγητές, δηµοσιογράφοι και “πλατεία”, όπως τον θέλουµε εµείς και όχι όπως τον θέλουν αυτοί». Εναν διάλογο όπως τον θέλει η τηλεόραση; Αυτή θα τον αναλάβει; Εύγε! Αυτό ακριβώς γινόταν µέχρι σήµερα. «Αυτά πάθαµε αφήνοντας τον δηµόσιο διάλογο να γίνεται από τα τηλεπαράθυρα» ξέφυγε σε µια στιγµή από επιστήµονα καλεσµένο του Παπαδάκη. Αχ! αυτό το µεγάλο ακροατήριο. Πόση σύγχυση προκαλεί!


Σε αυτό απευθυνόταν πάντως και ο κ. Μπέης της Πολιτικής ∆ικονοµίας, όταν έδινε από το παπαδάκειο τηλεπαράθυρο την πληροφορία ότι από το 1989 δεν υπήρχαν χρήµατα για µισθούς και συντάξεις. Ακριβής ή όχι η πληροφορία, την προσπέρασαν «αµάσητη». Κι ας ήταν µια ηµεροµηνία - ορόσηµο γιατί από τότε άρχισαν αλµατωδώς να αυξάνονται µισθοί και συντάξεις, λειτούργησε η ιδιωτική τηλεόραση εξ ου και ξεκίνησε το τσουνάµι της σκανδαλώδους κατανάλωσης και τις επόµενες δύο δεκαετίες ήταν που εκτινάχθηκαν καριέρες και αµοιβές τηλεαστέρων στα ύψη, ακριβώς επειδή διηγούνταν από τις εκποµπές τους τις «ιστορίες» που ήθελε το κοινό τους να ακούει. Αν από τότε «δεν υπήρχε σάλιο», µόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την πτήση στους αιθέρες ενός ολόκληρου τόπου; Το θέµα δεν είναι η στροφή προς τα πίσω και η ανάδευση του πάτου. Είναι πώς θα βγούµε από αυτόν. Είναι η ανάγκη για αίσθηµα υπευθυνότητας απέναντι στα «µεγάλα νούµερα», στο µαζικό της πλατείας, που οι προσπάθειες οικειοποίησής του από το καθιερωµένο και πεπερασµένων ορίων τελετουργικό της τηλεόρασης, το καθηλώνουν στον ρόλο της «πελατείας». Και τέτοια δεν έχουν οι επιστήµες, έχει µόνον η τηλεπαραθυράτη αυταρέσκεια.


 

 Η Πόπη,όταν δεν ασχολείται με "σκουπίδια" και "καθαρίζει" το μυαλό της από μερικούς -ι(σμ)ούς, που την ταλαιπωρούν, γράφει καλά. Απόδειξη το παραπάνω κείμενο.

Πάντα τέτοια κυρία Πόπη Διαμαντάκου.

 

 

 

                                         8-6-2011

 

 

                                     ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Κλάψε, παλιάτσο...

                     Η ελληνική κρίση και οι στρουθοκάµηλοι στη Βουλή και στην πλατεία

                                                    ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΧΑΤΖΗ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ STA NEA, Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011



Για να παραφράσουµε τη γνωστή ρήση του Εγκελς (που αντέγραψε ο Μαρξ), στην Ελλάδα η Ιστορία επαναλαµβάνεται σαν φαρσοκωµωδία. Διότι µόνο ως φαρσοκωµωδία µπορεί να χαρακτηριστεί αυτό που διαδραµατίζεται αυτές τις ηµέρες στην Πλατεία Συντάγµατος ένθεν κακείθεν. Σ’ αυτή τη φαρσοκωµωδία έχουµε τουλάχιστον δύο σκηνές: τη σκηνή στο παλκοσένικο και τη σκηνή στον δρόµο. Οµως παίζεται το ίδιο έργο και µάλιστα της ίδιας τεχνοτροπίας. Διότι και τα δύο έργα που βλέπουµε αποτελούν χαρακτηριστικά δείγµατα Κοµέντια ντελ’ Αρτε: έχουµε µασκαράδες που αυτοσχεδιάζουν, προδοσίες και απελπισία ταυτόχρονα µε κωµικοτραγικά στιγµιότυπα, γελοίους χαρακτήρες και φυσικά πονηρούς υπηρέτες που είναι έτοιµοι να χρησιµοποιήσουν κάθε είδους δολοπλοκία για να πετύχουν τους σκοπούς τους.


Το υποτυπώδες σενάριο είναι το ίδιο: οι ηθοποιοί στο παλκοσένικο έχουν κάνει τη ζηµιά και τώρα παριστάνουν ότι δεν έχουν καµία ευθύνη, οι ηθοποιοί στον δρόµο που συµµετείχαν ως ηθικοί αυτουργοί και ταυτόχρονα συνεργοί σ’ αυτή τη ζηµιά, παριστάνουν τώρα και αυτοί ότι δεν είχανε ποτέ καµία ευθύνη – ούτε καν γνώριζαν. Εχουν κρυφτεί και οι δύο κάτω από το τραπέζι και επειδή δεν τους χωράει µαζί, σπρώχνει ο ένας για να διώξει τον άλλον. Συνήθως οι σκηνές αυτές γίνονται ακόµα πιο κωµικές όταν οι χαρακτήρες τους νοµίζουν ότι πρωταγωνιστούν σε τραγωδία. Μετατρέπονται όµως σε σουρεαλιστικές όταν απέναντι από τη µία σκηνή δεν υπάρχουν θεατές αλλά η άλλη σκηνή. Ο αντικατοπτρισµός που δηµιουργείται τυφλώνει τους πάντες.


Αυτό το θέατρο εν θεάτρω µπορεί να αρχίζει σαν φαρσοκωµωδία µε παλιάτσους, αρλεκίνους και κολοµπίνες, µπορεί όµως να καταλήξει µε τον τραγικό τρόπο που καταλήγει η όπερα «Παλιάτσοι» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο (την ξαναείδαµε στο Ηρώδειο από τη Λυρική Σκηνή, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών). Ο Παλιάτσος πριν εγκληµατήσει έχει χάσει την ικανότητα να διακρίνει την πραγµατικότητα από τη φαντασία. Περιφέρεται ζαλισµένος στη σκηνή µην ξέροντας τι να κάνει, ποιος είναι ο ένοχος, πώς θα τον βρει και µε τι τρόπο θα τον τιµωρήσει. Είναι ταυτόχρονα τραγικός και γελοίος. Είναι τραγικός γιατί τον πρόδωσαν, είναι γελοίος γιατί δεν καταλαβαίνει ότι κι αυτός είναι υπεύθυνος για την τραγική κατάληξη. Ο Παλιάτσος, όπως και οι «Αγανακτισµένοι» εντός και εκτός Βουλής, πάσχουν από αυτό που οι ψυχολόγοι ονοµάζουν «γνωστική ασυµφωνία» (cognitive dissonance), δηλαδή την τάση που όλοι έχουµε, λίγο - πολύ, να σφραγίζουµε τα µάτια µας και τα αυτιά µας για να µην ακούσουµε κάτι που θα διαψεύσει την όµορφη εικόνα που έχουµε πλάσει για τον εαυτό µας.


Οταν η αντιπαράθεση αυτών που πιστεύουµε µε αυτά που η εµπειρική πραγµατικότητα µας υποχρεώνει να δεχτούµε, δηµιουργεί δύο γνωστικά αντιφατικούς κόσµους (τον κόσµο της ειδυλλιακής φαντασίας και τον κόσµο της σκληρής πραγµατικότητας), πολύ συχνά, αντί να προσαρµόσουµε τη συµπεριφορά µας στην πραγµατικότητα, προτιµούµε να προσαρµόσουµε την εικόνα µας για την πραγµατικότητα στην ψευδή εικόνα του εαυτού µας. Χώνουµε το κεφάλι µας στο χώµα, σαν τη στρουθοκάµηλο και ελπίζουµε ότι έτσι η πραγµατικότητα ίσως να πάψει να υπάρχει.


Αλλά στην περίπτωσή µας αναπαράγεται και µία άλλη κλασική σκηνή του κωµικού θεάτρου: ο πρωταγωνιστής κοιµάται και βλέπει ένα ωραίο όνειρο γεµάτο έρωτες και ηρωισµούς αλλά όταν τον ξυπνάνε, ενώ αγανακτεί που τον ενόχλησαν, συνεχίζει να ονειρεύεται. Σ’ αυτήν τη θέση µεταξύ ύπνου και ξύπνου µπορεί να δει κανείς τα πιο ζωηρά όνειρα. Μπορεί να νοµίσει ότι διαβουλεύεται στην Αθήνα του Περικλή ή φυλάει τις Θερµοπύλες µε τον Λεωνίδα, µπορεί να πιστέψει ότι ανατινάζει τους Γερµανούς στον Γοργοπόταµο ή ότι διαδηλώνει στα Ιουλιανά ενάντια στο βασιλικό πραξικόπηµα µε το δικαίωµα που του δίνει το άρθρο 114.


Αυτό όµως που είναι τραγικό και συνάµα γελοίο στην υπόθεσή µας είναι ότι οι πρωταγωνιστές και στις δύο σκηνές είναι τα ίδια πρόσωπα που παίζουν τον ίδιο ρόλο µε άλλα ρούχα, ελπίζοντας να µη διαπιστωθεί η οµοιότητα. Αυτοί που βγάζουν αποφάσεις στην «παραεκκλησία του δήµου» δεν είναι άγνωστοι, δεν έχουν προκύψει από παρθενογένεση, δεν χρησιµοποιούν καν διαφορετικές µεθόδους ή έχουν άλλους στόχους. Οι άλλοι που εργάζονται στο παλκοσένικο, οι επαγγελµατίες ηθοποιοί, δεν είναι θίασος που µας επισκέπτεται, δεν είναι άγνωστοι οι πρωταγωνιστές του. Εχουµε πληρώσει το εισιτήριο για να τους δούµε. Τώρα βέβαια θέλουµε τα λεφτά µας πίσω γιατί δεν µας αρέσει το τέλος. Αλλά έπρεπε να το προβλέψουµε όταν γράφαµε µαζί τους το σενάριο.


Οι «Αγανακτισµένοι» εντός και εκτός Βουλής πάσχουν από την τάση που όλοι έχουµε, λίγο - πολύ, να σφραγίζουµε µάτια και αυτιά για να µην ακούσουµε κάτι που θα διαψεύσει την όµορφη εικόνα που πλάσαµε για τον εαυτό µας

Ο Αριστείδης Χατζής είναι επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσµών στο Τµήµα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήµης του Πανεπιστηµίου Αθηνών

 

 Ωραία τα λες ,Αριστείδη εδώ. Αλλά,το πολλά υποσχόμενο (την εποχή που λειτούργησε) "τμήμα Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήµης"   άξιζε καλύτερης τύχης . Τί δεν πήγε καλά;

 

 

 

 

 

 

ΕΘΝΟΣ

«E» 4/6

                                                                        ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

 

                        Τα πολιτικά ζητούμενα

Η πολιτική πλευρά της οικονοµικής κρίσης έρχεται δυναµικά στο προσκήνιο. Βρισκόµαστε σ" ένα "σταυροδρόµι" δύσκολων αποφάσεων, που θα επανακαθορίσουν την πορεία της χώρας για τα επόµενα χρόνια. Δυστυχώς, ούτε το πολιτικό σύστηµα είναι κατάλληλα προετοιµασµένο για κάτι τέτοιο ούτε η επιχειρηµατική τάξη ούτε η κοινωνία.

Η κρίση έχει "αποσταθεροποιήσει" το κοµµατικό - πολιτικό σύστηµα, τη στιγµή που περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαίος και χρήσιµος ο σταθεροποιητικός του ρόλος!

Αντιλαµβανόµεθα τη µεγάλη έκταση της "φθοράς του" και το "ρηχό" επίπεδο "αυτογνωσίας" και "αυτοκριτικής" που το διαπνέει. Αλλά µαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Είναι σαφές ότι ο "κύκλος του" έχει µπει, ανεπιστρεπτί, σε µία διαδικασία "ολοκλήρωσης", µαζί µε τη µεταπολιτευτική κουλτούρα που το εξέθρεψε. Παρ" όλα αυτά, το παλαιό κοµµατικό σύστηµα είναι ο "δρόµος" µέσω του οποίου θα πάµε στο νέο. Αρκεί να καταφέρει να λειτουργήσει "σταθεροποιητικά" και να αποκρούσει τα φαινόµενα µαζικής αντι-πολιτικής ρητορείας και πρακτικής που αναπτύσσονται στη µεταβατική αυτή φάση. Κάτι που υποτιµούν πολλοί, µε πιο βαρύνουσα περίπτωση αυτή του κ. Σαµαρά... Εκτός κι αν οι σύµβουλοί του -είµαι βέβαιος- τον έχουν πείσει ότι µε την εύκολη αντιµνηµονιακή ρητορεία του "σταθεροποιεί" το πολιτικό σύστηµα και δεν το... αποδιαρθρώνει!

Από την άλλη πλευρά, σε επίπεδο κοινωνίας, αρχίζουν να συγκροτούνται "από τα κάτω", κι αυτό έχει "ειδικό βάρος", κινήµατα αµφισβήτησης, "πολλών ταχυτήτων".

Από τους ειρηνικούς "αγανακτισµένους", που βρίσκουν τεράστια και πρωτοφανή ανταπόκριση και µαζικότητα, µέχρι τις διάφορες οµάδες "ανυπακοής" ή "αποδοκιµασίας", που πολλές φορές -αβασάνιστα δυστυχώς- "φλερτάρουν" µε διάφορες µορφές βίας, ανοίγοντας δρόµους προς ανεξέλεγκτες και επικίνδυνες καταστάσεις. Αναδεικνύεται πάντως µιας "νέας µορφής πολιτικοποίηση", µε όρους υπέρβασης του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού, ασχέτως εάν γίνει η "ίδια" ή όχι "φορέας" αυτής της αλλαγής.

Οι µετέχοντες σ" αυτά τα κινήµατα µπορεί να µην είναι όλοι... "αναµάρτητοι"! Αυτό όµως δεν τους εµποδίζει να "χτίζουν" ένα πολυσυλλεκτικό πολιτικό κίνηµα διαµαρτυρίας ευρύτατου πολιτικού και ιδεολογικού φάσµατος. Μπορεί, επίσης, να µη λένε "τίποτα καινούργιο" ή να κυριαρχεί και εδώ ο "λαϊκισµός".

Αλλά από τη φύση τους, τα κινήµατα αυτά δεν κρίνονται µε βάση το "πολιτικά ορθό". Η δύναµή τους βρίσκεται στην "ηθική υπεροχή τους" και στους "αξιακούς συµβολισµούς" που παραπέµπουν. Στη "ζυγαριά" είναι από τη µια µεριά "ατελή κινήµατα" και από την άλλη ένα "φθαρµένο σύστηµα"... Εκείνο που πρέπει όλοι να κατανοήσουµε είναι ότι βρισκόµαστε εξ ανάγκης ενώπιον µιας υποχρεωτικής "ανακαινιστικής διαδικασίας". Η ατζέντα της είναι ήδη παρούσα και έχει δύο άξονες: Ο ένας έχει σχέση µε την επαναβεβαίωση της ένταξής µας στο ευρώ και ο άλλος µε την επαναχάραξη των ορίων µεταξύ δηµόσιου και ιδιωτικού χώρου. Οποιοσδήποτε "άλλος δρόµος" είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Για όλα αυτά, όµως, εδώ που φθάσαµε, χρειάζονται πολιτική συνεννόηση, κοινωνική αποδοχή και εκλογική νοµιµοποίηση. Η προσφυγή στη λαϊκή ετυµηγορία, σε σύντοµο σχετικά χρόνο, είναι αναπόφευκτη...

Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Η ΕΕ µας δίνει µια νέα χρονικά, σχετικά ευρύχωρη, διέξοδο, έναντι βαρύτατων δεσµεύσεων. Φοβάται και αυτή -προς το παρόν- ένα "ελληνικό ατύχηµα". Πράγµα, βέβαια, που δεν θα ισχύει στο διηνεκές... Οφείλουµε να σταθµίσουµε τα πράγµατα, να συνεννοηθούµε και να τολµήσουµε. Και µια ισχυρή ηγεσία να κάνει τη δουλειά...

 

Τα "τσακάλια " της δημοσιογραφίας... μυρίζονται από μακριά το "αίμα" και το "γλείφουν  "πατόκορφα."

"χτίζουν ένα πολυσυλλεκτικό πολιτικό κίνημα διαμαρτυρίας ευρύτατου πολιτικού και ιδεολογικού φάσματος...Η δύναμή τους βρίσκεται στην "ηθική υπεροχή τους" και στους αξιακούς συμβολισμούς που παραπέμπουν..."

 

                                            !!!!!!!!!.

Τί λέει το άτομο; Γνωρίζει πολιτική, ιδεολογική, ηθική και αξιακή "αρματωσιά" τί σημαίνει; ΄Οχι, βέβαια. Πληρωμένη "δημοσιογραφία" κάνει. "ιδεολογία" σ΄αυτή είναι "εν τη παλάμη και ούτω βοήσομεν".(Δες  ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ, Ε΄ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ).

 

Τελευταία ανανέωση ( 12.06.11 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >
ENGLISH MENU
Front Page
Our id
Teaching lectures
Historical events
Historical pages
Facts
Newspaper
Blog
Search
E-mail


© 2005 – 2019 HOMO NATURALIS